วันเสาร์ที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

พระผงสุพรรณยอดพุทธคุณในเบญจภาคี

พระผงสุพรรณยอดพุทธคุณในเบญจภาคี

จังหวัดสุพรรณบุรีเป็นเมืองเก่าแก่มีโบราณสถานและโบราณวัตถุทางพุทธศาสนามากมาย  โดยเฉพาะพระเครื่องและพระบูชาที่บรรพบุรุษได้สร้างบรรจุไว้ในองค์พระเจดีย์และสถานที่สำคัญต่างๆ  เพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนา
     ต่อมาได้มีการค้นพบ    พระเครื่องและพระบูชามากมายหลายชนิด  หลายยุคสมัย  ตั้งแต่สมัยอมรวดีทวารวดี  ศรีวิชัย  ปาละ  ลพบุรี  อู่ทอง  อยุธยา  ในจำนวนพระที่ค้นพบนั้น  พระผงสุพรรณ  ที่พบจากองค์พระปรางค์ของวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ  ถือว่าเป็นสุดยอดของพระเครื่องที่ค้นพบทั้งหมด  โดยได้รับความนิยมอย่างมากจนจัดให้เป็นหนึ่งในชุดพระเบญจภาคี
     วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ  หรือที่ชาวสุพรรณเรียกสั้นๆ  ว่า  วัดพระธาตุ  เป็นพระอารามเก่าแก่เป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองสุพรรณ   มาตั้งแต่สมัยอู่ทองและอยุธยา   ตั้งอยู่ในเขตตำบลรั้วใหญ่  เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี  มีองค์พระปรางค์สูงตระหง่านเป็นองค์ประธานตั้งโดดเด่นเป็นสง่า
     พระอารามแห่งนี้ถูกทอดทิ้งรกร้างอยู่เป็นเวลานาน  จนประมาณปี  พ.ศ.๒๔๕๖  มีชาวจีนเข้าไปตั้งบ้านเรือนประกอบอาชีพทำสวนผักในบริเวณวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ  ได้ลักลอบขุดองค์พระปรางค์ประธาน  พบแก้วแหวนเงินทองสมัยโบราณเป็นจำนวนมาก  จนข่าวกรุแตกแพร่กระจายไป
     นายเจิม  อร่ามเรือง  นักขุดพระชื่อดังในสมัยนั้นได้ลักลอบขุดต่อ  ได้พบพระผงสุพรรณและพระเนื้อชินต่างๆ  อีกหลายพิมพ์  อาทิ  พระกำแพงศอก  พระมเหศวร  พระลีลา  พระท่ามะปราง  พระผงสุพรรณยอดโถ  พระสุพรรณหลังผาน  และพระพุทธรูปสัมฤทธิ์  ศิลปะลพบุรี  อู่ทอง  ๒  และอู่ทอง  ๓ รวมทั้งแผ่นจารึกลานทองหลายแผ่น  ซึ่งนายเจิม  อร่ามเรือง  ได้ทำการหลอมขายจนหมด  จึงเป็นที่น่าเสียดายที่ต้องสูญเสียหลักฐานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ไป 
     ต่อมาก็ยังมีผู้ที่ลักลอบเข้าไปขุดค้นอีกหลายครั้งได้สิ่งของที่มีค่าไปมากมาย  ข่าวการลักลอบขุดกรุทราบถึงคณะกรรมการเมือง  พระยาสุนทรสงคราม (อี้  กรรณสูต)  เจ้าเมืองสุพรรณบุรีในสมัยนั้น  เห็นว่าปล่อยทิ้งไว้ราษฎรคงจะแห่กันไปสร้างความเสียหายต่อสมบัติของประเทศชาติ  จึงให้เจ้าหน้าที่รีบไปจัดการอุดช่องที่เจาะพระปรางค์วัดพระศรีรัตนมหาธาตุแล้วจึงเปิดกรุพระปรางค์วัดพระศรีรัตนมหาธาตุอย่างเป็นทางการในปี  พ.ศ.๒๔๕๖
     หลังจากนั้นได้นำพระเครื่องที่ได้จากการเปิดกรุส่วนหนึ่ง  ขึ้นทูลเกล้าฯ  ถวายพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว   รัชกาลที่   ๖  ซึ่งทรงเสด็จฯ  ไปสักการะบูชาเจดีย์ยุทธหัตถี  ณ  ดอนเจดีย์  ในเขตเมืองสุพรรณบุรี  โดยพระยาสุนทรสงคราม  ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี  เป็นผู้นำขึ้นทูลเกล้าฯ ถวาย      
     เรื่องราวของการเปิดกรุเป็นทางการในครั้งนั้น  ปรากฏในพระนิพนธ์ของสมเด็จฯ  กรมพระยาดำรงราชานุภาพ  ซึ่งกล่าวถึงการเสด็จฯ  ไปสักการะพระเจดีย์ยุทธหัตถีของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว  และการนำพระผงสุพรรณ  พระกำแพงศอก  และพระพิมพ์ต่างๆ  ขึ้นทูลเกล้าฯ  ถวายพระองค์ดังความว่า......."เมื่อทรงสักการบูชาพระเจดีย์แล้ว  (พระเจดีย์ยุทธหัตถี)   พระยาสุนทรสงคราม ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี  นำสิ่งของโบราณต่างๆ  ทูลเกล้าฯ  ถวาย  สิ่งของซึ่งพบที่ดอนเจดีย์เมื่อฉาบดินและแผ้วถางทางรับเสด็จคราวนี้  คือยอดธงชัย  เป็นรูปวชิระทำด้วยทองสัมฤทธิ์ยอด ๑...นอกจากสิ่งของที่ได้ที่ดอนเจดีย์  พระยาสุนทรสงครามได้นำพระเครื่องซึ่งพบในกรุที่วัดพระธาตุในเมืองสุพรรณบุรี  เมื่อจวนจะเสด็จคราวนี้   ทูลเกล้าฯ  ถวายเป็นพระพุทธลีลาหล่อพิมพ์ด้วยโลหะธาตุอย่างหนึ่ง  พระพุทธรูปมารวิชัย  พิมพ์ด้วยดินเผาอย่างหนึ่ง  อย่างละหลายร้อยองค์  ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ  พระราชทานแจกแก่เสือป่า  ลูกเสือ  ทหาร  และตำรวจ  บรรดาที่โดยเสด็จครั้งนี้โดยทั่วกัน"
     ในการเปิดกรุครั้งนี้  ได้พบพระพิมพ์ต่างๆ  เป็นจำนวนมาก  และได้พบแผ่นจารึกลานทองภาษาขอม  ซึ่งสมเด็จพระมหาสมณเจ้า  กรมพระยาวชิรญาณวโรรส  ทรงแปลไว้  กล่าวถึงการสถาปนาพระปรางค์วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ  โดยกษัตริย์กรุงศรีอยุธยา  และได้รับการปฏิสังขรณ์โดยพระราชโอรสซึ่งมีข้อความคล้ายคลึงกับแผ่นลานทอง  ซึ่งพบที่ยอดนพศูลองค์พระปรางค์ซึ่งแปลโดยนายฉ่ำ  ทองคำวรรณ   ซึ่งมีใจความว่า
      "พระราชาผู้ยิ่งใหญ่กว่าพระราชาทั้งหลายในอโยธยา  ทรงมีพระนามว่าจักรพรรดิ  โปรดให้สร้างสถูปองค์นี้ขึ้นไว้และทรงบรรจุพระบรมธาตุของพระพุทธเจ้าไว้ภายใน  แต่สถูปของพระองค์ชำรุดทรุดโทรมไปตามกาลเวลา  พระโอรสของพระองค์ผู้เป็นราชาเหนือพระราชาทั้งหลายในพื้นแผ่นดินทั้งมวล และเป็นราชาธิราชผู้ประเสริฐ  โปรดให้ปฏิสังขรณ์ให้กลับคืนดีและทรงบรรจุพระวรธาตุของพระพุทธเจ้าไว้ในพระสถูปนั้น  พระองค์ทรงเลื่อมใสในพระสถูปจึงทรงบูชาด้วยเครื่องบูชา   เครื่องบูชามีทอง  เป็นต้น  แล้วตั้งความปรารถนาว่า  ด้วยบุพกรรมแห่งข้านั้น  ขอให้ข้าพึงเป็นพระพุทธเจ้าในอนาคตกาลเทอญ"
    วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ  มีองค์พระปรางค์องค์ใหญ่  สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างในสมัยสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่  ๒  (เจ้าสามพระยา)  หรือสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ  แม้ว่าไม่ปรากฏหลักฐานผู้สร้างที่ชัดเจน  แต่มีหลักฐานที่สำคัญต่อการศึกษาของวงการพระเครื่อง  พระบูชา  คือลานทอง  ๓  แผ่น ซึ่งเป็นการจารึกประวัติศาสตร์ของการสร้างวัด  สร้างพระเครื่องและพระบูชา   โดยเฉพาะแผ่นที่  ๒  ซึ่งสมเด็จพระมหาสมณเจ้า  กรมพระยาวชิรญาณวโรรส  ทรงแปลไว้ว่า
     "ศุภมัสดุ  ๑๒๖๕  สิทธิการิยะแสดงบอกไว้ให้รู้ว่า  มีฤๅษีทั้งสี่ตน  พระฤๅษีพิมพิลาไลย์เป็นประธาน  เราจะทำด้วยฤทธิ์ทำด้วยเครื่องประดิษฐ์มีสุวรรณ  เป็นต้น  คือบรมกษัตริย์พระยาศรีธรรมโศกราชเป็นผู้ศรัทธาพระฤๅษีทั้งสี่ตน  จึงพร้อมกันนำเอาแต่ว่านทั้งหลาย  พระฤๅษีจึงอัญเชิญเทพยดามาช่วยกันทำพิธี  ทำเป็นพระพิมพ์ไว้สถาน  ๑  แดง  สถาน  ๑  ดำ  ให้เอาว่านทำเป็นผงก้อนพิมพ์ด้วยลายมือของพระมหาเถระปิยะทัศสะศรีสารีบุตร  คือ  เป็นใหญ่เป็นประธานในที่นั้น  ได้เอาแร่ต่างๆ ซัดยาสำเร็จแล้วให้นามแร่ว่าสังฆวานร  ได้หล่อเป็นพิมพ์ต่างๆ  มีอานุภาพต่างกัน  เสกด้วยมนต์คาถาครบ  ๓  เดือน  แล้วท่านเอาไปประดิษฐ์สถานไว้ในสถูปใหญ่แห่งหนึ่งที่เมืองพันทูม   (สุพรรณบุรี)  ถ้าผู้ใดพบเห็นให้รีบเอาไปไว้สักการะบูชาเป็นของวิเศษ  แม้จะมีอันตรายประการใดก็ดี  ให้อาราธนาผูกไว้ที่คอ  อาจคุ้มครองภยันตรายได้ทั้งปวง  ถ้าผู้ใดจะออกรณรงค์สงครามประสิทธิ์ด้วยสาทตราวุธทั้งปวง เอาพระลงสรงน้ำมันหอมแล้วนั่งบริกรรมพุทธคุณ  ธรรมคุณ  สังฆคุณ  ๑๐๘  จบ  พาหุง  ๑๓  จบ  ใส่ขันสัมฤทธิ์นั่งอธิษฐานเอาตามความปรารถนาเถิด  ให้ทาทั้งหน้าและผม  คอ  หน้าอก  ถ้าจะใช้ในทางเมตตาให้มีสง่าเจรจาให้คนทั้งหลายเชื่อฟังยำเกรง  ให้เอาพระไว้ในน้ำมันหอมเสกด้วยคาถาเนาว์หอระคุณ  ๑๓  จบ  พาหุง  ๑๓  จบ  พระพุทธคุณ  ๑๓  จบ  ให้เอาดอกไม้ธูปเทียนบูชาทำพิธีในวันเสาร์ น้ำมันหอมเก็บไว้ใช้ได้เสมอ  ทาริมฝีปาก  หน้าผาก  และผม  ถ้าผู้ใดพบพระตามที่กล่าวมานี้  พระว่านก็ดี  พระเกษรก็ดี  ทำด้วยแร่สังฆวานรก็ดี  อย่าประมาทเลย  อานุภาพพระทั้ง  ๓  อย่างนี้ดุจกำแพงแก้วกันอันตรายทั้งปวง แล้วให้ว่าคาถาทเยสันตาจนจบ  พระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณจนจบ พาหุงไปจนจบ แล้วให้ว่าดังนี้อีก คะเตสิกเก  กะระณังมะกา  ไชยยังมังคะ สังนะมะพะทะ  แล้วให้ว่า กิริมิถิ กุรุมุธุ  เกเรเมเถ  กะระมะทะ ประสิทธิแล"   
     จากคำแปลนี้ก็ได้มีข้อสังเกตว่าพระผงสุพรรณเป็นพระเนื้อดินที่ไม่ได้ผ่านการเผา เป็นพระดินดิบเพียงแค่ผสมกับว่าน ๑๐๘ ผงเกสรดอกไม้และตัวประสาน แต่เมื่อนำไปบรรจุกรุ ความร้อนอบอ้าวภายในกรุจะค่อยอบจนพระผงสุพรรณแห้งคล้ายกับการเผาไฟ   
     พระผงสุพรรณเป็นพระเครื่องที่พบในกรุวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ เป็นพระเนื้อดินเผา จำลองพุทธลักษณะองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าในรูปแบบพระพุทธรูปปางมารวิชัยประทับนั่งบนฐานเขียงชั้นเดียว ศิลปะยุคอู่ทอง พระพักตร์แตกต่างกันออกไปตามพิมพ์  พระเกศคล้ายฝาละมี มีกระจังหน้า พระพักตร์เคร่งขรึม ขึงขัง พระนาสิกหนาใหญ่ พระอุระหนา ส่วนพระกรทอดเรียว แสดงออกถึงศิลปะสกุลช่างอู่ทองที่เน้นความละม้ายคล้ายคลึงกับมนุษย์มากที่สุด 
     ด้านหลังของพระผงสุพรรณปรากฏลายนิ้วมือเป็นค่อนข้างหยาบอย่างชัดเจน สันนิษฐานว่าเป็นลายนิ้วหัวแม่มือโดยกดหนักทางด้านบน  ขนาดขององค์พระมีความกว้าง ความหนาและความสูงไม่เท่ากัน ขึ้นอยู่กับการกดพิมพ์และการตัดขอบ มักจะมีรอยตัดยอดบนขององค์พระออก
      ด้วยเหตุที่เมื่อพบพิมพ์พระ ๓ ประเภทมีลักษณะพระพักตร์เหมือนศิลปะสกุลช่างแห่งพระพุทธรูปสมัยอู่ทอง ๓ แบบ จึงได้แบ่งพิมพ์พระผงสุพรรณออกเป็น ๓ พิมพ์ตามพระพุทธรูป ได้แก่ ๑.พระผงสุพรรณ พิมพ์หน้าแก่  ๒.พระผงสุพรรณ พิมพ์หน้ากลาง ๓.พระผงสุพรรณ พิมพ์หน้าหนุ่ม พระผงสุพรรณ  จัดเป็นหนึ่งในชุดพระเบญจภาคี มีพุทธานุภาพในด้านแคล้วคลาด มหาลาภ เมตตามหานิยม มหาอำนาจ เป็นมงคลยิ่งแก่ผู้สักการบูชา


http://www.thaipost.net/node/4757

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น